Het echte begin: pigmenten
Een van de eerste grote “aha”-momenten die het begin van de groei van Urban Nails vormden: Janetta vond als één van de eersten in Nederland pigmenten en besloot deze in te kopen. Gewoon klein, per 10 gram. Testen, proberen en kijken wat werkt.
Dat testen ging serieus ver, ze mengde acryl met pigmenten en ging zelfs langs een verfspecialist om met een chemist te kijken wat pigmenten doen met acrylpoeder. Letterlijk uitzoeken wat er werkt, wat er stabiel blijft, en hoe je het goed kunt maken.
Dat is Urban Nails in een notendop: creatief én nerdy tegelijk. Nailfreaks, maar dan mét onderzoek!
Keukenmixer-chaos: zo ontstond het ‘Urban Nails geheim’
Dan komt dat legendarische beeld: pigment mengen in de keuken met een keukenmachine/blender. Acrylpoeder erin, schepjes pigment erbij… start… en dan vooral: stof. Maar dan ook echt overal, het hele huis vol met stof. “Je kon overal je naam schrijven.” En Janetta heeft “een hekel aan poetsen”, dus dat werd natuurlijk onhoudbaar.
En toen gebeurde iets slims: ze stopte met mixen en ging pigmenten puur verpakken. Dáár zat een soort geheim in. Niet moeilijk doen, gewoon praktisch en verkoopbaar maken.
Ondernemen zoals het écht gaat: alles terug het bedrijf in
Urban Nails is geen investeerders verhaal, er zijn geen grote startkapitalen aan te pas gekomen. Gewoon: verkopen → opnieuw inkopen → opnieuw verkopen. Janetta zegt letterlijk dat ze het zo opbouwde: “van €2 maakte ik €4” en alles ging terug het bedrijf in. Iedere euro.
En dan groeit het assortiment logisch door:
-
eerst pigmenten
-
daarna glitters
-
daarna paint/paint gel
-
en uiteindelijk folies (met een verhaal dat een eigen blog waard is, wordt vervolgt..)
Van Facebook-verkoop naar distributeurs en beurzen
In het begin verkochten de Urban Nails producten vooral via Facebook: posten, laten zien, dumpen (Janetta haar eigen woord), zichtbaar zijn. En dan begint het: andere mensen vragen of ze het ook mogen verkopen. En zo kwamen de eerste distributeurs van Urban Nails.
In 2014 mocht Janetta pigmenten introduceren bij een bestaand nagelmerk. Ze vulde 4000 potjes zelf af met de hand. Van één hand waren de nagels netjes, aan de andere hand niks gedaan. Tegenwoordig echt een no-go, maar toen was het: “geen tijd”. Dat rauwe, echte begin is juist wat dit verhaal zo eigen maakt.
En in januari 2015 stond Urban Nails voor het eerst op een beurs in Gorinchem (Evenementenhal). Gemoedelijk, warm, ijsjes, eten, het communitygevoel werd daar alleen maar sterker.
Groei die je niet zag aankomen
Het mooiste van dit alles: Janetta had het niet gepland. Ze wilde gewoon nailart voor zichzelf en dat was er gewoonweg nog niet. En doordat anderen precies hetzelfde misten, kwam de groei vanzelf. Dat is geen “marketingverhaal”, dat is vraag uit de praktijk. En precies daardoor werkt het.
Morgen vervolgen we de groei van Urban Nails in een nieuw blog, tot dan!